Hugo Broos heeft bij Zulte-Waregem de fakkel overgenomen van Bart De Roover. De 58-jarige trainer kan na zijn passage in Genk eindelijk weer een Belgisch team coachen. En dat werd tijd!
Broos heet een succestrainer te zijn. Hij kan dan ook een indrukwekkend palmares als coach voorleggen: driemaal kampioen, tweemaal de beker van België en vier keer trainer van het jaar. Hij trainde op Standard na iedere Belgische topclub, maar toch raakte hij het voorbije jaar in België nergens aan de bak. Hij heette te duur te zijn. Hij moest dan maar uitwijken naar Turkije en Griekenland, terwijl wij het in België moesten stellen met clowneske trainers als Capuano, Collins, Craig en andere Perazic'en (remember de taxichauffeur die ooit the Great Old trainde).
Nu krijgt Broos eindelijk een kans. Iemand met zijn ervaring en kennis van de Jupiler League is altijd een meerwaarde in de dug-out. Zulte-Waregem heeft een gouden zaak gedaan en mag op z'n beide oren slapen: zakken zal het niet.
woensdag 27 oktober 2010
zondag 24 oktober 2010
Verantwoord racen tijdens apocalyps in Zuid-Korea?
Zondag 24 oktober vond voor het eerst de Grote Prijs formule 1 van Zuid-Korea plaats. Het werd een editie die niemand zal vergeten. Is het nog wel verantwoord om in zulke apocalyptische omstandigheden te racen?
Wat mij betreft niet. Er gebeurden heel wat uitschuivers en enkele auto's kwamen in de bandenmuur terecht, maar de ravage kon nog veel groter zijn geweest. Je mag van een geluk spreken dat de rijders geen ernstige blessures opliepen. Hoe krankzinnig was het eigenlijk om te racen? De beelden met de camera, gemonteerd op de wagen, toonden de immens moeilijke omstandigheden aan. Racen met een snelheid van 250 kilometer per uur met een zichtbaarheid van minder dan 50 meter? Dat moet blijkbaar kunnen. Ik vond het al moeilijk om via televisie de wagens te zien, wat moet dat dan niet zijn voor de rijders zelf?
F1-goeroe Bernie Ecclestone wil meer spektakel zien. Maar toch niet op zo'n manier? De enige juiste beslissing die in Zuid-Korea genomen moest worden, was dat de race geannuleerd werd. Spektakel is absoluut nodig, maar niet op deze manier.
Wat mij betreft niet. Er gebeurden heel wat uitschuivers en enkele auto's kwamen in de bandenmuur terecht, maar de ravage kon nog veel groter zijn geweest. Je mag van een geluk spreken dat de rijders geen ernstige blessures opliepen. Hoe krankzinnig was het eigenlijk om te racen? De beelden met de camera, gemonteerd op de wagen, toonden de immens moeilijke omstandigheden aan. Racen met een snelheid van 250 kilometer per uur met een zichtbaarheid van minder dan 50 meter? Dat moet blijkbaar kunnen. Ik vond het al moeilijk om via televisie de wagens te zien, wat moet dat dan niet zijn voor de rijders zelf?
F1-goeroe Bernie Ecclestone wil meer spektakel zien. Maar toch niet op zo'n manier? De enige juiste beslissing die in Zuid-Korea genomen moest worden, was dat de race geannuleerd werd. Spektakel is absoluut nodig, maar niet op deze manier.
vrijdag 22 oktober 2010
Laat het Bos met rust
Het beruchte Bos van Wallers zou in 2011 niet in het parcours zitten van Parijs-Roubaix. Dat zegt de organisator van Parijs-Roubaix voor wielertoeristen Joël Lainé. Een ramp voor de wielerliefhebber.
Het bos in Arenberg is wat de Muur is in de Ronde van Vlaanderen, wat la Redoute is in Luik-Bastenaken-Luik. En zo kunnen we nog even doorgaan. Ok, het is een gevaarlijke passage. Maar qua spektakelwaarde biedt geen enkele hindernis doorheen het Vlaamse voorjaar meer dan de kinderkopjes van het Bos. Eigenlijk is zo'n kasseiweg niet geschikt om een volledig peloton over te jagen. Zeker wanneer de kasseien nat liggen, is het oppassen voor lijf en leden, zoals Johan Musseeum en Philippe Gaumont kunnen vertellen.
Toch heeft het Bos iets mythisch. Het zorgt elk jaar voor een eerste schifting, de renners weten daar meteen of ze nog kans maken op de overwinning of niet. Het zou een ramp zijn voor de wielerfans dat zo een monumentale weg uit het parcours moet verdwijnen.
Het bos in Arenberg is wat de Muur is in de Ronde van Vlaanderen, wat la Redoute is in Luik-Bastenaken-Luik. En zo kunnen we nog even doorgaan. Ok, het is een gevaarlijke passage. Maar qua spektakelwaarde biedt geen enkele hindernis doorheen het Vlaamse voorjaar meer dan de kinderkopjes van het Bos. Eigenlijk is zo'n kasseiweg niet geschikt om een volledig peloton over te jagen. Zeker wanneer de kasseien nat liggen, is het oppassen voor lijf en leden, zoals Johan Musseeum en Philippe Gaumont kunnen vertellen.
Toch heeft het Bos iets mythisch. Het zorgt elk jaar voor een eerste schifting, de renners weten daar meteen of ze nog kans maken op de overwinning of niet. Het zou een ramp zijn voor de wielerfans dat zo een monumentale weg uit het parcours moet verdwijnen.
zondag 17 oktober 2010
Gilbert de beste ter wereld
Philippe Gilbert heeft zijn huzarenstukje van vorig seizoen overgedaan. De Ardennees won opnieuw De Ronde van Lombardije en kreeg hij de prijs van Flandrien. "Phil" is met voorsprong de allerbeste renner van België en ook ter wereld kent niemand zijn gelijke.
Gilbert won met veel machtsvertoon de klassieker van de vallende bladeren. Met nog meer dan 25 kilometer te gaan plaats hij een demarrage, waarbij enkel Scarponi na een lange achtervolging kon aansluiten. Op de laatste beklimming van de dag sprong Gilbert verschroeiend weg en won hij dik verdiend zijn vijfde topklassieker.
Dat Gilbert opnieuw Flandrien van het jaar zou worden, was al op voorhand belist. Tom Boonen reed een sterke lente, maar kon geen topklassieker winnen. Voor het overige was hij voornamelijk geblesseerd. Jurgen Van Den Broeck behaalde een knappe vijfde (misschien vierde) plaats in de voorbije Tour de France, wat al decennia geleden is. Maar dat is niet voldoende om Gilbert te overtreffen. Phil staat er vanaf de Omloop het Nieuwsblad tot aan de Ronde van Lombardije. Zowel in het noorden behaalt hij mooie ereplaatsen en overwinningen als in het meer geaccidenteerd terrein waar hij zo van houdt.
Velen laten er na de voorjaarsklassiekers de riem af. Niet Gilbert! Hij won ritten in de Giro en de Vuelta. Hij is sinds vorig seizoen al uitgegroeid tot de beste Belgische klassieke renner. Maar sindsdien heeft hij internationaal ook een stap vooruit gezet en kent hij op zijn terrein niet zijn gelijke. Hij heeft alles om de grootste klassieke renner uit zijn tijd te worden. Het record van Musseeuw, 10 topklassiekers, moet zeker haalbaar zijn.
Gilbert won met veel machtsvertoon de klassieker van de vallende bladeren. Met nog meer dan 25 kilometer te gaan plaats hij een demarrage, waarbij enkel Scarponi na een lange achtervolging kon aansluiten. Op de laatste beklimming van de dag sprong Gilbert verschroeiend weg en won hij dik verdiend zijn vijfde topklassieker.
Dat Gilbert opnieuw Flandrien van het jaar zou worden, was al op voorhand belist. Tom Boonen reed een sterke lente, maar kon geen topklassieker winnen. Voor het overige was hij voornamelijk geblesseerd. Jurgen Van Den Broeck behaalde een knappe vijfde (misschien vierde) plaats in de voorbije Tour de France, wat al decennia geleden is. Maar dat is niet voldoende om Gilbert te overtreffen. Phil staat er vanaf de Omloop het Nieuwsblad tot aan de Ronde van Lombardije. Zowel in het noorden behaalt hij mooie ereplaatsen en overwinningen als in het meer geaccidenteerd terrein waar hij zo van houdt.
Velen laten er na de voorjaarsklassiekers de riem af. Niet Gilbert! Hij won ritten in de Giro en de Vuelta. Hij is sinds vorig seizoen al uitgegroeid tot de beste Belgische klassieke renner. Maar sindsdien heeft hij internationaal ook een stap vooruit gezet en kent hij op zijn terrein niet zijn gelijke. Hij heeft alles om de grootste klassieke renner uit zijn tijd te worden. Het record van Musseeuw, 10 topklassiekers, moet zeker haalbaar zijn.
Sint-Truiden mist de typerende fighting spirit
In Sint-Truiden is het crisis. Na vijf opeenvolgende verliespartijen, kregen de Limburgers nu zes doelpunten binnen tegen Eupen. De promovendus had in de tien vorige partijen slechts vier goals gemaakt. Wat meteen opviel was dat de Truienaren al na het eerste doelpunt het hoofd lieten hangen. Waar is de fighting spirit van vorig seizoen?
De volledige ploeg had zaterdag een complete off-day. Belangrijke spelers zoals Sidibe, Odoi en Volders brengen niet wat er van hen verwacht mag worden.Sidibe is gefrustreerd omdat hij een mooie transfer naar het buitenland misliep. De Limburgers verloren met Mignolet, Chimedza en Wilmet belangrijke spelers die niet goed werden vervangen. Dat speelt natuurlijk een enorm grote rol in de huidige malaise. Maar STVV is een opportunistische ploeg die het moet hebben van inzet, enthousiasme en vechtlust. En laten het nu juist die drie zaken zijn die ontbreken.
Volgende week volgt de levensbelangrijke wedstrijd tegen Charleroi. Een schoonheidsprijs zal die match niet krijgen, maar geknokt moet er worden. De teerling is nog niet geworpen, maar de kopjes moeten dringend leeggemaakt worden en er moet voortgeborduurd worden op de inzet en het enthousiasme van vorig seizoen. Voor kapitein Peter Delorge, bekend als een echte krijger, het ideale moment om te tonen dat de Kanaries nog kunnen en willen terugvechten.
De volledige ploeg had zaterdag een complete off-day. Belangrijke spelers zoals Sidibe, Odoi en Volders brengen niet wat er van hen verwacht mag worden.Sidibe is gefrustreerd omdat hij een mooie transfer naar het buitenland misliep. De Limburgers verloren met Mignolet, Chimedza en Wilmet belangrijke spelers die niet goed werden vervangen. Dat speelt natuurlijk een enorm grote rol in de huidige malaise. Maar STVV is een opportunistische ploeg die het moet hebben van inzet, enthousiasme en vechtlust. En laten het nu juist die drie zaken zijn die ontbreken.
Volgende week volgt de levensbelangrijke wedstrijd tegen Charleroi. Een schoonheidsprijs zal die match niet krijgen, maar geknokt moet er worden. De teerling is nog niet geworpen, maar de kopjes moeten dringend leeggemaakt worden en er moet voortgeborduurd worden op de inzet en het enthousiasme van vorig seizoen. Voor kapitein Peter Delorge, bekend als een echte krijger, het ideale moment om te tonen dat de Kanaries nog kunnen en willen terugvechten.
Koning Nys is niet langer meer
Zdenek Stybar heeft in het Zwitserse Aigle zijn zesde veldrit waaraan hij deelnam winnend afgesloten. Van Sven Nys was na half koers geen sprake meer. Hij eindigde op een verre negende plaats. Wat loopt er fout bij de kannibaal uit Baal?
Tot de dertigste minuut was er voor Sven Nys geen vuiltje aan de lucht. Hij zat in de kopgroep van vijf man die ontstond onder impuls van een ontketende Stybar. Maar gaandeweg maakte hij meer stuurfoutjes en zakte hij in de steeds groter wordende groep verder weg. Toen Stybar zijn beslissende demarrage plaatste, zat Nys achteraan de groep naar adem te happen. Opschuiven in het groepje zat er niet meer in en ook daar moest hij de rol lossen.
In Namen moest hij door de warmte gedesillusioneerd opgeven. Maar de temperatuur is toch ondertussen al wat gedaald. Aan deze Stybar is niets te doen, maar een Steve Chainel mag toch niet van hem wegrijden. Is het de mountainbikezomer die deze keer te zwaar was? Wordt Nys te oud? Deze keer leek het erop dat hij zijn motor heel geleidelijk aan opblies door steeds gevat te reageren op de demarrages van Stybar.
Het staat vast dat het dit jaar een moeilijk seizoen wordt voor Nys. Tegen een Stybar en Albert in vorm zal hij volgens mij in het stof bijten.
Tot de dertigste minuut was er voor Sven Nys geen vuiltje aan de lucht. Hij zat in de kopgroep van vijf man die ontstond onder impuls van een ontketende Stybar. Maar gaandeweg maakte hij meer stuurfoutjes en zakte hij in de steeds groter wordende groep verder weg. Toen Stybar zijn beslissende demarrage plaatste, zat Nys achteraan de groep naar adem te happen. Opschuiven in het groepje zat er niet meer in en ook daar moest hij de rol lossen.
In Namen moest hij door de warmte gedesillusioneerd opgeven. Maar de temperatuur is toch ondertussen al wat gedaald. Aan deze Stybar is niets te doen, maar een Steve Chainel mag toch niet van hem wegrijden. Is het de mountainbikezomer die deze keer te zwaar was? Wordt Nys te oud? Deze keer leek het erop dat hij zijn motor heel geleidelijk aan opblies door steeds gevat te reageren op de demarrages van Stybar.
Het staat vast dat het dit jaar een moeilijk seizoen wordt voor Nys. Tegen een Stybar en Albert in vorm zal hij volgens mij in het stof bijten.
donderdag 14 oktober 2010
Bart Aernouts verdient meer respect
De Belgische veldrijder Bart Aernouts heeft zijn seizoensstart niet gemist. Met een vierde plaats in de loodzware cross op de Citadel van Namen en een knappe tweede plaats in de Superprestigewedstrijd in Ruddervoorde presteerde de Essenaar na Zdenek Stybar het regelmatigst van het crossersgild. Toch reageert de buitenwereld verrast op de uitslagen van de oud-wereldkampioen bij de junioren in Sint-Michielsgestel. Een gebrek aan respect.
Een veelwinnaar zal Bart Aernouts nooit worden. Bij de profs behaalde hij tot nu toe zes zeges. Toch is hij meer dan een gevestigde waarde binnen de top van het veldrijden. Hij staat achtste in de uci-rangschikking en werd vorig jaar maar liefst zevende in de wereldbeker. Hij heeft misschien niet de uitstraling van een Niels Albert, maar het is een renner die altijd waar geeft voor zijn startgeld. Hij geeft zich nooit gewonnen en behaalt in bijna elke cross een dichte ereplaats. Een harde werker die al gewaardeerd wordt door zijn collega's. Maar Bart Aernouts is niet langer Bartje Aernouts. Het is een renner die een volledig crossseizoen constant presteert, zonder grote uitschieters en teleurstellende resultaten. Meer respect en minder verontwaardiging bij topresultaten zijn dan ook op zijn plaats.
Een veelwinnaar zal Bart Aernouts nooit worden. Bij de profs behaalde hij tot nu toe zes zeges. Toch is hij meer dan een gevestigde waarde binnen de top van het veldrijden. Hij staat achtste in de uci-rangschikking en werd vorig jaar maar liefst zevende in de wereldbeker. Hij heeft misschien niet de uitstraling van een Niels Albert, maar het is een renner die altijd waar geeft voor zijn startgeld. Hij geeft zich nooit gewonnen en behaalt in bijna elke cross een dichte ereplaats. Een harde werker die al gewaardeerd wordt door zijn collega's. Maar Bart Aernouts is niet langer Bartje Aernouts. Het is een renner die een volledig crossseizoen constant presteert, zonder grote uitschieters en teleurstellende resultaten. Meer respect en minder verontwaardiging bij topresultaten zijn dan ook op zijn plaats.
België: het mekka van de paardensport
Onze landgenoot Philippe Le Jeune volgde het voorbije weekend in het Amerikaanse Lexington Jos Lansink (ook een Belg) op als wereldkampioen jumping. De Belgische paardensport lijkt opnieuw in de lift dankzij paardenfokkers die niet langer meer zwichten voor het grote geld.
België is een land van paardenfokkers. Ons land heeft altijd de betere, zo niet de beste, paarden voortgebracht. Die dieren kunnen veel geld opbrengen en paardenfokkers kozen dan ook vaak eieren voor hun geld. De beste paarden werden verkochten aan machtige sjeiks en Russische rijke stinkerds. Dat is erg nadelig voor onze Belgische topruiters zoals Ludo Philippaerts, Philippe Le Jeune en andere Judy-Ann Melchiors. Vooraleer je goede resultaten behaalt met een nieuw paard, ben je zeker vier jaar kwijt.
Maar de fokkers kiezen nu voor het sportieve en niet langer meer voor het financiële. Een goede zaak voor de paardensport. Belgische topruiters kunnen over de beste paarden beschikken, waardoor resultaten niet lang uitblijven.
België is een land van paardenfokkers. Ons land heeft altijd de betere, zo niet de beste, paarden voortgebracht. Die dieren kunnen veel geld opbrengen en paardenfokkers kozen dan ook vaak eieren voor hun geld. De beste paarden werden verkochten aan machtige sjeiks en Russische rijke stinkerds. Dat is erg nadelig voor onze Belgische topruiters zoals Ludo Philippaerts, Philippe Le Jeune en andere Judy-Ann Melchiors. Vooraleer je goede resultaten behaalt met een nieuw paard, ben je zeker vier jaar kwijt.
Maar de fokkers kiezen nu voor het sportieve en niet langer meer voor het financiële. Een goede zaak voor de paardensport. Belgische topruiters kunnen over de beste paarden beschikken, waardoor resultaten niet lang uitblijven.
Alweer gemiste kans voor Rode Duivels
België speelde na een spektakelmatch 4-4 gelijk tegen Oostenrijk. Voor de neutrale voetballiefhebber een match om van te smullen, maar de Belgische fan blijft toch met een wrang gevoel achter. Alweer een gemiste kans!
Nog voor de wedstrijd was iedereen hoopvol over de EK-kansen van de Rode Duivels. Turkije verloor in het nietige Azerbeidzjan. Wat een afgang! Als de Belgen hun match tegen Oostenrijk wonnen, dan stonden ze tweede in hun poule en dus op een barrageplaats. Ze konden hun lot weer in eigen handen hebben. Maar zo ver kwam het jammer genoeg niet. België deed weer waarin het uitblinkt: het op het laatste moment laten afweten.
Over het spelpeil van de Duivels kon niks slechts gezegd worden: mooi, snel, gevarieerd combinatievoetbal waarbij veel kansen werden gecreëerd. Ook de vechtlust was opvallend. Als je na een gelijkmaker weer op achterstand komt, maar telkens weer kan terugvechten, dan verdien je een pluim. Maar wanneer je in een thuismatch vier doelpunten maakt, dan moeten de drie punten altijd thuis blijven. En dat was vreemd genoeg niet het geval.
De Oostenrijkers kwamen slechts een zevental keer voor de Belgische doelmond, maar werkten superefficiënt af. Tweemaal kwamen de Duivels op voorsprong, tweemaal gaven ze het binnen de vijf minuten weg. Een gebrek aan maturiteit? Ik denk het wel. Wanneer je in de 90e minuut 4-3 voor komt, dan mag je geen kans meer weggeven. Dan moet je het op een volwassen en slimme manier uit spelen. Maar wat viel op? Doelman Bailly plukt een bal uit de lucht en lanceert meteen een tegenaanval. Als hij die bal wat langer vasthoudt en zo wat tijd wint, dan zou dat vierde tegendoelpunt er nooit gekomen zijn.
Ook Hazard begaat een jeugdzonde. Aan de middellijn dribbelt hij z'n tegenstander. Hij heeft vrije doorgang maar keert op zijn stappen terug om diezelfde speler opnieuw te dribbelen. Hij verspeelt de bal en daaruit komt het tegendoelpunt. Hem overladen met de zonden van Israël zou niet eerlijk zijn, zeker na zijn voortreffelijke invalbeurt en voet in de laatste twee doelpunten. Maar door zijn arrogantie en onvolwassenheid verliezen de Belgen twee kostbare punten.
Zolang als de Rode Duivels geen volledige match voor de volle 100% geconcentreerd kunnen zijn, als er telkens individuele fouten gemaakt worden, dan zullen ze geen enkele rechtstreekse concuurent verslaan.
Nog voor de wedstrijd was iedereen hoopvol over de EK-kansen van de Rode Duivels. Turkije verloor in het nietige Azerbeidzjan. Wat een afgang! Als de Belgen hun match tegen Oostenrijk wonnen, dan stonden ze tweede in hun poule en dus op een barrageplaats. Ze konden hun lot weer in eigen handen hebben. Maar zo ver kwam het jammer genoeg niet. België deed weer waarin het uitblinkt: het op het laatste moment laten afweten.
Over het spelpeil van de Duivels kon niks slechts gezegd worden: mooi, snel, gevarieerd combinatievoetbal waarbij veel kansen werden gecreëerd. Ook de vechtlust was opvallend. Als je na een gelijkmaker weer op achterstand komt, maar telkens weer kan terugvechten, dan verdien je een pluim. Maar wanneer je in een thuismatch vier doelpunten maakt, dan moeten de drie punten altijd thuis blijven. En dat was vreemd genoeg niet het geval.
De Oostenrijkers kwamen slechts een zevental keer voor de Belgische doelmond, maar werkten superefficiënt af. Tweemaal kwamen de Duivels op voorsprong, tweemaal gaven ze het binnen de vijf minuten weg. Een gebrek aan maturiteit? Ik denk het wel. Wanneer je in de 90e minuut 4-3 voor komt, dan mag je geen kans meer weggeven. Dan moet je het op een volwassen en slimme manier uit spelen. Maar wat viel op? Doelman Bailly plukt een bal uit de lucht en lanceert meteen een tegenaanval. Als hij die bal wat langer vasthoudt en zo wat tijd wint, dan zou dat vierde tegendoelpunt er nooit gekomen zijn.
Ook Hazard begaat een jeugdzonde. Aan de middellijn dribbelt hij z'n tegenstander. Hij heeft vrije doorgang maar keert op zijn stappen terug om diezelfde speler opnieuw te dribbelen. Hij verspeelt de bal en daaruit komt het tegendoelpunt. Hem overladen met de zonden van Israël zou niet eerlijk zijn, zeker na zijn voortreffelijke invalbeurt en voet in de laatste twee doelpunten. Maar door zijn arrogantie en onvolwassenheid verliezen de Belgen twee kostbare punten.
Zolang als de Rode Duivels geen volledige match voor de volle 100% geconcentreerd kunnen zijn, als er telkens individuele fouten gemaakt worden, dan zullen ze geen enkele rechtstreekse concuurent verslaan.
maandag 11 oktober 2010
Contador verdient minimum jaar schorsing
De onbekende Italiaan Alessandro Colo van het bescheiden ISD-Neri werd het voorbije weekend voor een jaar geschorst na een positieve dopingplas. Niets bijzonders zou u denken? Wel Colo testte positief op Clenbuterol en laat dat nu ook het product zijn waarop Tourwinnaar Alberto Contador positief testte. Ook Colo vertelde dat hij vervuild vlees at. Het Italiaanse CONI geloofde hem, maar gaf hem desondanks toch een schorsing van 1 jaar. Volgens het Wereldantidopingagentschap WADA moet een sporter weten wat er in zijn lichaam zit en krijg je voor een positieve plas twee jaar schorsing. De Italiaanse variant CONI kan enkel een schorsing halveren.
Nu is voor het WADA echt het moment gekomen om te tonen dat het niet schijnheilig is. De zaak Colo lijkt volledig op de zaak van Contador. Dus verdient de Spanjaard maar één straf en dat is dezelfde als die van Colo. Valsspelers moeten uit het peloton. Het kan ervoor zorgen dat wielrenners nu nog eens extra goed nadenken wanneer ze zich willen doperen. Als zelfs een grote naam als Contador niet langer meer incontournable is, waarom zou een kleinere renner dat nog wel zijn?
Nu is voor het WADA echt het moment gekomen om te tonen dat het niet schijnheilig is. De zaak Colo lijkt volledig op de zaak van Contador. Dus verdient de Spanjaard maar één straf en dat is dezelfde als die van Colo. Valsspelers moeten uit het peloton. Het kan ervoor zorgen dat wielrenners nu nog eens extra goed nadenken wanneer ze zich willen doperen. Als zelfs een grote naam als Contador niet langer meer incontournable is, waarom zou een kleinere renner dat nog wel zijn?
Never change a winning team?
De Rode Duivels konden nog eens een officiële interland op verplaatsing winnen. Het werd 0-2 tegen Kazachstan. Het was maar liefst drie jaar geleden, sinds de match op Azerbeidzjan, dat de nationale ploeg daarin slaagde. De Duivels wonnen verdiend, daarover kon je niet discussiëren. Voor het eerst stond er een ploeg op het veld die er wel degelijk stond. Op aanvallend en verdedigend vlak stond er een blok. Daarom zou het goed zijn dat bondscoach Leekens het elftal van de tweede helft op Kazachstan opnieuw een kans gunt tegen Oostenrijk. Want luidt het gezegde "Never change a winning team" niet meer?
In die tweede helft toonden de Duivels dat ze een resultaat kunnen vasthouden. Op geen enkel moment verloren ze nog de controle over de wedstrijd en zat het zowel aanvallend als verdedigend goed. Daarom verbaasde het me dat Leekens de ploeg voor de match tegen Oostenrijk weer volledig door elkaar wil gooien. Reden: "We speelden met een te offensieve ploeg". België zit in een fase waarin er geen wedstrijden meer verloren mogen worden. Oostenrijk is een rechtstreekse concurrend en drie punten zijn het absolute minimum. De Duivels hebben nu heel wat vertrouwen getankt na hun overwinning tegen de Kazakken. Laat die spelers dan toch staan! Nu is er een ploeg met voetballers die op hun vertrouwde positie spelen, op Ajaxied Alderweireld na die het als rechtsback steeds beter en beter doet. Als je Kompany opnieuw in de ploeg brengt naast Van Buyten, dan moet Lombaerts opnieuw op de ongewone linksbackpositie van Deschacht spelen, ondanks zijn sterke prestatie tegen Kazachstan. Dan moet je als coach opnieuw schuiven en moeten spelers weer op een ongebruikelijke positie spelen. Doe dat niet!
Persoonlijk zou ik wel een drietal wissels doorvoeren, zonder dat er positiewissels moeten doorgevoerd worden. Keeper Logan Bailly is geen goed sluitstuk. Sinds de 7-0 pandoering van zijn ploeg Monchengladbach zit de doelman in een dipje en ook tegen Kazachstan flaterde hij. Sunderlandkeeper Simon Mignolet is in de vorm van zijn leven en verdient daarom des te meer een basisplaats. Voorin is Lukaku eerder aan het klungelen dan aan het wegen op een verdediging. Het aantal mislukte balaannames is groter dan het aantal gelukte acties. Hij is ook totaal ongevaarlijk. Marvin Ogunjimi daarentegen toonde al meteen zijn kwaliteiten. Samen met Jelle Vossen vormt hij hét koningsduo in onze eerste klasse. De twee zijn volledig op elkaar ingespeeld en daarom lijkt het me beter dat zij de nationale aanvalslinie vormen.
Vincent Kompany ten slotte zou dan in de plaats van Daniël Van Buyten mogen komen, omdat ik me niet van de indruk kan ontdoen dat hij ieder moment weer zal flateren. Kompany werd deze maand door de fans van Manchester City zelfs uitgeroepen tot beste speler van The Citizens. Dan verdient hij veel meer een basisplaats dan Van Buyten.
Voor een nationaal elftal is het sowieso al moeilijk om op een korte tijd automatismen te kweken. Nu draait onze nationale trots eindelijk goed. Speel met zoveel mogelijk dezelfde spelers in een vertrouwd systeem en dan volgen de resultaten van zelf.
In die tweede helft toonden de Duivels dat ze een resultaat kunnen vasthouden. Op geen enkel moment verloren ze nog de controle over de wedstrijd en zat het zowel aanvallend als verdedigend goed. Daarom verbaasde het me dat Leekens de ploeg voor de match tegen Oostenrijk weer volledig door elkaar wil gooien. Reden: "We speelden met een te offensieve ploeg". België zit in een fase waarin er geen wedstrijden meer verloren mogen worden. Oostenrijk is een rechtstreekse concurrend en drie punten zijn het absolute minimum. De Duivels hebben nu heel wat vertrouwen getankt na hun overwinning tegen de Kazakken. Laat die spelers dan toch staan! Nu is er een ploeg met voetballers die op hun vertrouwde positie spelen, op Ajaxied Alderweireld na die het als rechtsback steeds beter en beter doet. Als je Kompany opnieuw in de ploeg brengt naast Van Buyten, dan moet Lombaerts opnieuw op de ongewone linksbackpositie van Deschacht spelen, ondanks zijn sterke prestatie tegen Kazachstan. Dan moet je als coach opnieuw schuiven en moeten spelers weer op een ongebruikelijke positie spelen. Doe dat niet!
Persoonlijk zou ik wel een drietal wissels doorvoeren, zonder dat er positiewissels moeten doorgevoerd worden. Keeper Logan Bailly is geen goed sluitstuk. Sinds de 7-0 pandoering van zijn ploeg Monchengladbach zit de doelman in een dipje en ook tegen Kazachstan flaterde hij. Sunderlandkeeper Simon Mignolet is in de vorm van zijn leven en verdient daarom des te meer een basisplaats. Voorin is Lukaku eerder aan het klungelen dan aan het wegen op een verdediging. Het aantal mislukte balaannames is groter dan het aantal gelukte acties. Hij is ook totaal ongevaarlijk. Marvin Ogunjimi daarentegen toonde al meteen zijn kwaliteiten. Samen met Jelle Vossen vormt hij hét koningsduo in onze eerste klasse. De twee zijn volledig op elkaar ingespeeld en daarom lijkt het me beter dat zij de nationale aanvalslinie vormen.
Vincent Kompany ten slotte zou dan in de plaats van Daniël Van Buyten mogen komen, omdat ik me niet van de indruk kan ontdoen dat hij ieder moment weer zal flateren. Kompany werd deze maand door de fans van Manchester City zelfs uitgeroepen tot beste speler van The Citizens. Dan verdient hij veel meer een basisplaats dan Van Buyten.
Voor een nationaal elftal is het sowieso al moeilijk om op een korte tijd automatismen te kweken. Nu draait onze nationale trots eindelijk goed. Speel met zoveel mogelijk dezelfde spelers in een vertrouwd systeem en dan volgen de resultaten van zelf.
vrijdag 8 oktober 2010
Belgische topclubs: vergane Europese glorie
We zijn in de Europa League twee speeldagen ver. De drie Belgische vertegenwoordigers, Anderlecht, Club Brugge en Gent staan in hun poule op de laatste plaats. Een teken aan de wand? Waarschijnlijk wel. De Belgische ploegen kunnen in de Europa League niet meer mee. Gelukkig behaalden Anderlecht en Gent de poules van de Champions League niet, of een schandelijke dikke nul over de ganse lijn was een feit geweest.
Het Belgisch voetbal kende vorig jaar toch grote successen in Europa? Meer dan op een laatste stuiptrekking lijkt het niet. Het Belgisch voetbal is een voetbal in verval. Zeg maar vergane Europese glorie. Iedereen in de voetballerij dacht dat wij, België, er weer stonden. Maar dat was vanuit een te roze bril bekeken. Standard Luik haalde de kwartfinale van de Europa League. Maar dat was met meer geluk dan kunde. Wat als keeper Sinan Bolat op de laatste Champions Leaguewedstrijd tegen AZ in de 95e minuut de bal op een corner niet tegen de netten kopte? Dan was het Europese avontuur ten einde. Ook tegen het (rijke) Red Bull Salzburg kon maar nipt gewonnen worden en was er meer geluk dan kunde mee gemoeid.
Anderlecht moest in de 1/8e finale het onderspit delven tegen Hamburg. In de poules van de Europa League speelde Anderlecht mooi offensief voetbal en was het oververdiend poulewinnaar. Enkel tegen het nietige Dinamo Zagreb werd thuis verrassend verloren. Na de poules wachtte het Spaanse Bilbao, een middenmotor in de Primera Division. De Spanjaarden voetbalden als een bende schooljongens en werden dan ook door Anderlecht afgemaakt. Hamburg was net een tikkeltje te hoog gegrepen, al verdiende paars-wit een pluim. Club overleefde ook de poules, ruim verdiend. Toch mag je niet vergeten dat die poules heel ver weg leken toen het maar nipt won van het nietige Finse Lahti en het Poolse Poznan maar na penalty’s opzij gezet werd. Penalty’s zijn sowieso een loterij. Na de poulefase kreeg het toch voetballes van de Spaanse grootmacht Valencia. Het was bij de gratie van topspits David Villa dat de score slechts op 3-0 bleef steken.
Dit jaar wordt de vinger op de wonde gelegd. Het Belgisch voetbal is gewoon niet goed genoeg voor Europa. Anderlecht gaat slechts voor een punt in het Kroatische Split. Waar is de tijd van champagnevoetbal in elke match? Gaan voor een punt in Europa is de domste tactiek ooit! De kans dat je dan het deksel op de neus krijgt is veel te groot. Als je tegen “kleine” ploegen al niet van je eigen sterkte kan uitgaan, wanneer dan wel? Tegen het Russische Zenit Sint-Petersburg verliezen is geen schande want zij hebben wel het geld om grote transfers te realiseren. Maar het gebrek aan kapitaal kon toch niet weggestoken worden.
Club Brugge kreeg in de eerste wedstrijd tegen Paok Saloniki te weinig punten, maar Saloniki is nu ook niet dé grootmacht. Tegen het Spaanse Villarreal heerste opnieuw hetzelfde gevoel als na de match tegen Valencia vorig jaar. Tegen absolute topploegen kunnen Belgische ploegen niks meer halen. Gent ten slotte doet het niet slecht. Maar Levski Sofia werd in 2004 nog weggespeeld door Beveren, toen nog een volledig Ivoriaans elftal maar ondertussen toch ook al een tweedeklasser. Gent voetbalde in de Bulgaarse hoofdstad niet slim genoeg. Tegen het Franse Lille pakte het verdiend een punt, maar nu wachten nog aartsmoeilijke wedstrijden tegen Sporting Lissabon en zal het een vernedering moeten vermijden.
De Belgische ploegen staan weer met hun voetjes op de grond. Ploegjes als BATE Borisov (de killer van Anderlecht), Hajduk Split, Partizan Belgrado en andere nietige ploegen zwaaien nu naast de toppers de plak. Het Belgisch voetbal is gebuisd! Kapitaal belangrijk? Sowieso! Maar dertig jaar geleden deden de Belgische ploegen het met minder geld enorm goed en waren ze Europese top. Toen speelden ze het nog slim en uitgekookt. Er moet dringend iets veranderen, of het Belgisch voetbal degradeert nog meer. Dan zal een overwinning tegen ploegen uit grote voetballanden als Malta, Andorra en Luxemburg al een succes zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)