Kan Justine Henin nog een achtste grandslam winnen?

Justine Henin heeft de derde ronde van de Australian Open niet overleefd. Na een spannende partij verloor ze in twee sets van de Russin Svetlana Kuznetsova, het 23e reekshoofd, met 6-4 en 7-6. Op diverse internetfora rijst de vraag of Juju nog een achtste grandslam kan winnen. Het antwoord is volgens mij neen.

Eerst en vooral valt er niets op de overwining van Kuznetsova af te dingen. Ze haalde in het grootste deel van de wedstrijd haar niveau van enkele jaren geleden toen ze nog nummer 2 van de wereld was. Met harde mokerslagen drumde ze Henin naar achteren en speelde ze haar van het kastje naar de muur. De Waalse speelde op zich zeker niet slecht, maar op de cruciale momenten liet ze het toch wat afweten. Waarom kan ze niet meer een grandslamtornooi winnen? Want haalde ze vorig jaar niet de finale van diezelfde Australische tenniskampioenschappen?

Ten eerste is ze enorm gevoelig aan blessures. Dat was al in haar eerste tenniscarrière het geval en dat is nu niet minder, ondanks alle preventieve oefeningen die ze doet. Nu is het haar elleboog die haar toch wel parten speelt. Vorig jaar moest ze ook al enkele maanden van het seizoen missen na een blessure.

Ten tweede is haar spel enorm complex. In tegenstelling tot Clijsters mist ze kracht en dat tekort moet ze op een andere manier compenseren. Haar opslag lijkt in vergelijking met vroeger wel wat beter, maar door de hogere snelheid van uitvoering is het voor haar moeilijker om het met haar spel de toppers moeilijk te maken.

Daarnaast mist ze de hierboven aangehaalde kracht. Tegenwoordig moet een topper vrij groot zijn en beschikken over een voorhamer van een forehand en een bijna even krachtige backhand om het verschil te maken. De tegenstander bestoken van op de baseline is nu de standaard in het tennis.

Misschien heerst er ook een zekere verzadiging bij Henin. Ze heeft op Wimbledon na, alles gewonnen wat er te winnen valt. Jezelf dan nog opladen is alleen maar voor de allergrootsten weggelegd. Als Henin dit jaar niet opnieuw in haar geliefkoosd tornooi, Roland Garros, kan zegevieren, dan zie ik het nog niet snel gebeuren dat ze een grandslamtornooi wint.

Arrogantie en domheid

Het was eens rustig bij Club Brugge. Was inderdaad, want Vadis Odjidja liet eventjes een bom ontploffen tijdens het oefenkamp in Marbella. De ex-Anderlechtspeler liet zich volledig gaan en spaarde daarbij oud boegbeeld Gert Verheyen helemaal niet.

Enkele weken geleden, nadat trainer Koster Odjidja uit de selectie liet voor de belangrijke wedstrijd tegen Gent, maakte Gert Verheyen de Ghanese Gentenaar met de grond gelijk tijdens het programma Extra Time. Toen noemde het Brugse boegbeeld Odjidja een klein kind omdat zijn papa bij trainer Koster om uitleg vroeg na zijn niet-selectie tegen Gent. Verheyen kon niet wegsteken dat hij, en dat is een understatement, geen fan is van Odjidja.

Nu vroeg diezelfde Odjidja zich openlijk af wat Gert Verheyen ooit bewezen heeft in zijn carrière. Hij vindt dat Verheyen de laatste is om kritiek te geven want hij is nooit verder geraakt dan Club Brugge. Vergat Odjidja nu dat hij zelf bij Blauw-Zwart speelt en zelf nog niet veel heeft bereikt? Verheyen is het boegbeeld van Club. Hij staat voor een typische speler van Brugge: iemand die zich altijd voor 200 procent geeft. Verheyen heeft inderdaad het grootste deel van zijn carrière bij Club gespeeld. Maar in zijn gloriejaren was er interesse van het Engelse Ipswich, toen toch een ploeg uit de Premier League. Hij heeft WK's gespeeld, is Europees topscorer aller tijden van Blauw-Zwart. Dan is het palmares van Odjidja magertjes.

Dat alles getuigt van een grote portie arrogantie. Hoe gaan de supporters daarop reageren? Vindt Odjidja nu Club Brugge te min? Naast de eerder aangehaalde arrogantie, komt nu ook het woord domheid naar boven. Ultradom is zelfs de juiste beschrijving. Nu heeft Club nood aan rust, om zich zo perfect voor te bereiden op de terugronde. Dan kan het polemieken als deze het best vermijden. De reactie van Verheyen dat hij juist niet wil reageren op Odjidja's woorden, was slim. Verstand komt met de jaren zeker?

Albert, koning der Belgen in het veld

Niels Albert is na een ware demonstratie Belgisch kampioen veldrijden in Antwerpen geworden. Grote favoriet Sven Nys was nergens en moest na een complete off-day opgeven. Het Fideadup Wellens-Pauwels mocht mee op het podium.

Het BK werd aangekondigd als de clash ter titanen, Nys en Albert. De twee dorpsgenoten zouden er een waar spektakelstuk van maken. Maar dat werd het dus niet. Al in de eerste ronde werd duidelijk dat Nys niet met de juiste benen uit bed was gestapt. Toen Pauwels wegsprong, was de kannibaal van Baal niet bij machte om erop te antwoorden. Nadat hij ook niet op de demarrage van Albert kon reageren en hij stelselmatig steeds verder wegzakte in het achtervolgend groepje, was het al duidelijk dat hij beter zijn pijlen richt op het WK van binnen twee weken.

De prestatie van Niels Albert was daarom niet minder knap. Om zo vlug al te ontsnappen en uit de greep van de concurrentie te blijven, moet je al van goede huize zijn. En dat is nu juist de specialiteit van Albert. Het leek alsof hij vloog over het zand. Waar anderen zich constant vastreden, kon Albert met het grootste gemak door het mulle zand ploegen.

Na een spannend duel voor de tweede plaats, kon Bart Wellens beslag leggen op de tweede plaats, voor Kevin Pauwels. Voor Wellens het bewijs dat hij al het hele seizoen een mooi niveau haalt en constant presteert.

Een ding is zeker: Albert is een waardig kampioen. Met hem zal de Belgische trui heel vaak in beeld komen.

Waarmee ben je bezig Pat McQuaid?

UCI-baas Pat McQuaid is weer zijn eigenwijze zelve. Hij voert een kruistocht tegen Gentenaar Iljo Keisse en doet er momenteel alles aan om zijn carrière eigenhandig te verpesten. Jezelf boven de uitspraken van een rechter stellen is toch wel erg dictatoriaal, niet?

Iljo Keisse mocht uiteindelijk wel starten in de zesdaagse van Rotterdam. Hiermee negeerde hij het verbod van de Ier McQuaid om deel te nemen. Ondertussen probeert Paddie alles om Keisse te schrappen uit de deelnemerslijst. Schandalig! Keisse stond al een jaar aan de kant, kreeg in extremis toch gelijk van een Brusselse rechter, maar toch probeert de UCI alles om hem van zijn beroepsactiviteiten te ontzeggen. In de wetgeving heet dat broodroof meneer McQuaid!

Sinds McQuaid aan de macht is bij de Internationale Wielerunie maakt hij meer en meer de wielersport kapot. De globalisering is een grote miskleun, want koersen in landen waar ze liever in de schaduw binnen zitten dan fietsen op de weg zoals in Oman, is voor mij geen meerwaarde voor de wielrennerij. Hij probeert alles meer en meer naar zijn hand te zetten. Heel wat pistedisciplines worden afgeschaft omdat ze voor hem niet spectaculair genoeg zijn. Terwijl ze juist de basis vormen van het pisterijden. En zo kan ik nog even doorgaan.

Neen meneer McQuaid, u bent niet goed bezig! Hein Verbruggen, kom terug!

Adrie Koster schrijft eigen doodsvonnis

Deze zondag, 26 december, staat de clash tussen Gent en Club Brugge op het programma. Het zou een clash moeten zijn, maar een kwakkelend Club is op dit moment nog geen modale middenmotor. Om het voor blauw-zwart nog een tikkeltje erger te maken, kunnen de West-Vlamingen niet eens op volle sterkte aantreden. Mede dankzij coach Koster.

De sympathieke Nederlander is al een tijdje wanhopig aan het zoeken om Club er weer bovenop te krijgen. Het zwaard van Damocles hangt al enkele weken boven zijn hoofd, maar de coach weet het niet meer. Tegen Gent en Charleroi moeten de West-Vlamingen zes op zes halen om nog een kans te maken op play-off 1.Maar het kan niet op volle sterkte aantreden tegen de jongens uit de Arteveldestad. Topscorer Ronald Vargas is geschorst. Op de koop toe neemt Koster Vadis Odjidja niet op in de wedstrijdselectie. Bizar!

Odjidja is samen met Vargas het enige lichtpuntje bij blauw-zwart. Hij is de motor op het middenveld en moet eigenlijk alles doen. Hij is de enige die de noodzakelijke laatste pass kan geven. Waarom laat Koster hem er nu uit? We zagen al dat het zonder hem helemaal niet draait bij Club. Zo greep het onder meer tijdens de wedstrijd tegen Zagreb en Villarreal veel te veel terug op de lange bal.

Als Club dat deze zondag ook doet in de wedstrijd tegen Gent, dan mogen ze sowieso naar de overwinning fluiten. Onbegrijpelijk wat Adrie Koster nu uitvoert. Tekent hij nu zijn eigen doodsvonnis? Het ziet er voor mij wel zo naar uit. Een nieuwe nederlaag telt Club uit voor play-off 1. Een zoveelste tegenslag betekent dan voor Koster het einde. Hoe sympathiek hij ook is.

Sportgala bracht de gedoodverfde winnaars

Kim Clijsters en Philippe Gilbert werden zondag verkozen tot respectievelijk Sportvrouw en Sportman van het Jaar. Het duo volgt zichzelf op. Waarom konden alleen zij deze prijs in de wacht slepen?

Bij de vrouwen moest er een mirakel gebeuren als het niet Clijsters was die op de erelijst van de Sportvrouw van het Jaar zou verschijnen. Drie vrouwen maakten kans op deze titel: de eerder vernoemde tennisster, hikstapspringster Svetlana Bolshakova en basketbalspeelster Ann Wauters. De oud-Russische Bolshakova behaalde een bronzen medaille op het Europees kampioenschap atletiek. Een sterke prestatie zonder Kim Gevaert. Ze is met voorsprong de Belgische leading lady. Omwille van haar onverzettelijkheid kreeg ze een nominatie.

Ann Wauters heeft er dit jaar een gemiddeld seizoen opzitten. Ze was wekelijks goed voor gemiddeld een twintigtal punten en speelde met het Russische Ekaterinburg op het hoogste niveau van het vrouwenbasketbal. Ze presteert al jaren sterk, maar is een ploegsporter.

Hoe komt het dat zij nooit konden winnen van Kim Clijsters? Clijsters is om te beginnen veel bekender dan de twee andere genomineerden. Clijsters won de Us Open en de masters tennis, het officieuze WK. In de eindafrekening tellen deze resultaten zwaarder door.

Zelfde mannelijk verhaal
Bij de mannen daarentegen was de uitslag al heel wat moeilijker te voorspellen. Zowel Gilbert als Lejeune en Borlée was een geweldige ambassadeur voor de Belgische sportwereld. Gilbert presteerde een volledig jaar op een uitzonderlijk hoog niveau. Zo won hij met de Amstel Gold Race en de Ronde van Lombardije twee klassiekers en won hij twee ritten in de Vuelta. Borlée werd heel knap en onverwacht Europees kampioen op de 400 meter. Lejeune deed zelfs nog beter: wereldkampioen jumping.

Op basis van de uitslagen zou ik Lejeune zijn prestatie nog een tikkeltje hoger inschatten omdat wereldkampioen worden het hoogste is dat je ooit als sporter kunt bereiken (naast een Olympische titel). Maar na het voetbal is wielrennen dé vaderlandse sport. Het minder bekende paardrijden spreekt dan ook minder tot de verbeelding. En als het tot een duel tussen Gilbert en Borlée komt, dan geeft ook de populariteit van het wielrennen de doorslag.

David wint van Goliath

De Belgische competitiehervorming heeft twee jaar stand gehouden. Op een vergadering van de Profliga spanden alle kleine ploegjes uit eerste klasse samen met Standard Luik tegen de zogenaamde G4. Gedaan met schuiven in de kalender en onwetendheid van de supporters.

De nieuwe competitieformule was dus geen lang leven beschoren. Toen het in Nederland werd afgevoerd, introduceerde ons land het wel. De meeste fans en voetbalploegen waren totaal niet enthousiast. Ten eerste heerste er veel onduidelijkheid onder de supporters. Dat bleek vooral vorig jaar bij de ploegen die zouden strijden in play-off 2. Het systeem is ook niet echt eerlijk. In een normale competitie wordt de ploeg die na alle wedstrijden bovenaan de ranglijst staat kampioen. Nu kon de nummer 6 ook nog meedingen naar de titel. Op die manier verloor AZ in Nederland zijn voorrondeticket voor de Champions League aan Ajax Amsterdam, ook al eindigde het in de reguliere competitie hoger dan de hoofdstedelingen.

Ik vind het alvast een goede zaak dat we terugkeren in de tijd. Duidelijkheid en eerlijkheid zal zegevieren. Ook voor de kleine ploegen is het een goede zaak. Zij hebben nu veel meer kans om zich in eerste te handhaven en kunnen zo een mogelijk faillissement in de hel van tweede klasse vermijden. Want eenmaal in tweede is het enorm moeilijk om te promoveren. Zie maar naar Antwerp.

Hoe wordt dan de problematiek rond het tv-contract opgelost? Dat wordt een ander paar mouwen! Belgacom wil het pakket niet splitsen en de grote ploegen willen hun rechten afzonderlijk verkopen.

Een ding is zeker: vele kleintjes maken een groot. Dat is nu duidelijk gebleken. Alle kleine ploegen vormden samen een front tegen de grote ploegen. En zo won David van Goliath.